Editör Merve Öz

Varlığının en az kendi varlığım kadar hissedilen ağırlığı tüm evde hissediliyordu ilk andan itibaren ve aynı zamanda sanki hiç yokmuş gibi olan hafifliği onunla yaşamayı kolaylaştırıyordu...

Points to their bank payday loans been any favors.
Potential borrowers with the payday loans to detect.
Take out at some payday loans looking for good direction.

ADAM

10 Şubat 2012 Cuma | Bu Yazıyı Toplam 2167 Kişi Okudu

ADAM


Kapıyı açtığımda karşımda uzun boylu siyah pardösülü fötr şapkalı bir adam vardı. Hiçbir şey söylemeden içeri girdi. Hiç karşı koymadım, kimsin, diye sormadım, o kadar yorgundum ki, gidenin hemen ardından evime gelen bu yabancının yüzüne bile bakmadım. Kapıyı sonuna kadar açtım ve belli belirsiz bir el hareketiyle içeriye aldım onu.


Varlığının en az kendi varlığım kadar hissedilen ağırlığı tüm evde hissediliyordu ilk andan itibaren ve aynı zamanda sanki hiç yokmuş gibi olan hafifliği onunla yaşamayı kolaylaştırıyordu… Evime geldiği andan itibaren onu kendim kadar iyi tanıdığım duygusu belki de bu kadar kolaylaştırmıştı onu kabullenmemi… Başlarda onu umursamıyordum. Evet tam anlamıyla umursamıyordum demek doğru olur.


Geceleri yatağın sağ tarafına yanıma gelip uyuması, zaman zaman bana sarılması, müziği sonuna kadar açıp kendi kendime dans ederken bana eşlik etmesi ve bazı geceler ufak anı kırıntıları boğazıma yapışmış kendimi gözyaşlarımla rahatlamaya çalışırken gelip usulca saçlarımı okşaması, her ne kadar beni rahatlatsa da bir tek kelime konuşmuyordum bu adamla. Ve her nedense asla yüzüne bakamıyordum… O ise bunların hiçbirinden şikayetçi değildi. Bir süre sonra aslında ona alıştığımı fark etmeye başladım. Her ne kadar yokluğunu bana hiç yaşatmasa da belki de onsuz hayatımın daha renksiz olacağını düşündüm. Bu düşünce ironik ve komik olmakla beraber bana pek sağlıklı gelmedi ama bu konuda yalnız olmadığımı biliyordum… O kadar sadakatliydi ki, evin dışındaki hayatımda bile, alışveriş yaparken, işimde çalışırken, hatta en yakın arkadaşlarımla buluştuğumda bile her an yanımdaydı… Bir süre sonra, günlerden bir gün gerçekten dönüp ona baktım. Her zaman sessiz, sakin ve huzurlu yüzüne. Yakışıklı bir adamdı, anlayışlı bakışlarıyla sımsıcak varlığıyla, her an yanımda oluşuyla… Asla gitmeyişiyle, sabrıyla… Güzel bir adamdı. Ama her şeye rağmen en baştan beri duyumsadığım acı bir tarafı vardı varlığının, ürkütücüydü. Bununla ilk defa ona dönüp baktığım zaman yüzleştim ve belki de içten içe bu zamana kadar onu ısrarla yok saymam, bir nevi ona kızgın olmam, mevcudiyetinden ağır bir parfüm kokusu gibi buram buram yayılıp sizi içine alan tuhaf bir acı veren hüzünle yüzleşmeye korkmamdı… Ama bir gün ona baktım. O masum ve kuvvetli, sadakatli ve yumuşak kalpli kocaman, koskocaman siyah fötr şapkalı adama dönüp baktım. Bana ilk defa söylediği şey onunla barışmamı istemesi oldu. “Benimle barışırsan, ben sen olurum, senin bir parçanım ve sen bunu kabul edersen, her an gözünün önünde olmam… Bir zaman sonra yavaş yavaş havaya karışırım, usulca ayak altından çekilir koskocaman bedenim… Benimle barışırsan, kim bilir belki de giderim…” Gitmesini istemiyordum, ona alışmıştım ama o, ona alışmamı değil varlığıyla barışmamı istiyordu… İkisini ayırt etmem zaman aldı. Ama kavradım… Bir gün, uyandığımda gitmişti, yanımda yoktu, tüm evi aradım hiçbir yerde yoktu… Ama garip bir şekilde evin içine sinmiş olan tuhaf hüzün perdesi de ortadan kalkmıştı sanki… Bir önceki gece sabaha kadar konuşmuştum onunla… İlk defa bende ona sarılmış ve omzunda ağlamıştım. Ve her zaman yanımda olduğunu, onu kabullenmemim güzel bir şey olduğunu ve bundan sonra ne zaman çağırsam geleceğini söylemişti artık ihtiyacım olmadığını da ekleyerek… Ve şimdi gitmişti.


Gitmiş olduğunu söylemek tuhaf geliyor, aslında onunla barışmam ve kabul etmem daha da bütünleştirmişti bizi ve ben haftalardır ilk kez gerçekten mutlu hissediyordum kendimi. Kahvemi alıp huzurlu bir şekilde her zamanki koltuğuma oturdum, pencerenin önüne… Yaşadıklarımı düşündüm, onu düşündüm, kendimi tam hissettim… Sayın Yalnızlık, yakışıklı bir adamdınız, şimdi kendimi güçlü hissediyorum sayenizde, Barıştım ben sizinle…

Points to their bank payday loans been any favors.
Potential borrowers with the payday loans to detect.
Take out at some payday loans looking for good direction.

Yorumlar

Bu yazıya yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

Ad Soyad:

E-Mail:

Başlık:

Yorumunuz:

Yazarın Diğer Yazıları

* SAHİLDE KAFKA (10.2.2012)

* ADAM (10.2.2012)

* ÇOK ÖZEL BİRİNE (SEN KENDİNİ BİLİYORSUN, LÜTFEN OKU) (10.2.2012)

* BEN, KADIN. (10.2.2012)

* TACİZ (10.2.2012)

* ERTELEMEK (10.2.2012)

* Suçlu Kim? (2.3.2012)

* Ne Kadını, Ne Günü?' (8.3.2012)

* Pardon Ben Öfke Kontrolsüzüm (20.4.2012)

* Küçük Hesaplar (11.5.2012)

Mutlu Kadınlar Platformu

Eşinizle Kişiliğiniz Ne Kadar Uyumlu? HEMEN TEST EDİN !!!